بلكه چنين است اگر آقائى خبر دهد به نجاست بدن بنده يا كنيز خود يا رختهاى ايشان در صورتي كه آن بنده وكنيز نزد آقا يا در خانه أو باشند ( مسألة 11 ) هر گاه چيزي در دست دو شخصي باشد مثل دو شريك قول هر يك در نجاست آن مسموع است بلى اگر يكى گويد كه آن نجس است وديگري گويد كه آن پاك است قول هر دو ساقط است چنانچه اگر دو بينه با هم نمايند هر دو ساقط مىشوند واگر بينه معارضه كند با قول ذي اليد بينه مقدم است ( مسألة 12 ) قول ذي اليد در نجاست معتبر است خواه فاسق باشد يا عادل بلكه مسلمان باشد يا كافر ( مسألة 13 ) در اعتبار قول ذي اليد در صورتي كه طفل باشد اشكال است واگر چه بعيد نيست قبول آن هر گاه مراهق يعنى نزديك به بلوغ باشد ( مسألة 14 ) شرط نيست در قبول قول ذي اليد آنكه پيش از استعمال باشد چنانچه بعضي گفته اند پس اگر با أبى وضو گيرد وبعد از آن ذو اليد اخبار به نجاست آن كند وضوى أو محكوم به بطلان است وهم چنين شرط نيست كه اخبار أو در حالي باشد كه در يد أو است پس اگر بعد از آنكه يد أو خارج شده خبر دهد كه در وقتي كه در يد أو بوده نجس بوده در اين زمان محكوم به نجاست خواهد بود واگر شك در زوال نجاست دارد استصحاب كند ( فصل سيم ) در كيفيت نجس شدن متنجسات است شرط است در نجس شدن ملاقى نجس يا متنجس آنكه در يك طرف يا در هر دو طرف رطوبت مسريه باشد پس هر گاه هر دو طرف خشك باشند نجس نشود واگر چه ملاقاة با ميته باشد لكن أحوط شستن ملاقى ميته انسان است پيش از غسل أو واگر چه هر دو طرف خشك باشند وهم چنين نجس نشود اگر در هر دو طرف يا در يك طرف رطوبتى باشد كه مسري نباشد وملاقى نجس يا متنجس اگر روان باشد همه آن نجس مىشود چون آب قليل مطلق ومثل مضاف هر چه باشد قليل يا كثير آن ومثل روغن روان وأمثال آن از مايعات بلى آنچه كه در طرف بالا باشد به نجس شدن پائين آن نجس نشود اگر به نحو جريان باشد مانند آب إبريق كه در بيت الخلا استعمال مىشود بلكه آب سافل نيز نجس نمىشود به ملاقاة عالي با نجاست اگر از سافل به عالي جارى باشد مانند فواره وفرقى نيست در اين باب ما بين آب وغير آن از ساير مايعات واگر ملاقاة كننده با نجس جامد باشد يعنى روان نباشد نجاست در آن مختص به موضع ملاقاة است چه خشك باشد مانند جامه خشكى كه يك جزء از آن ملاقاة با نجس كند يا تر باشد مانند جامه مرطوب وزمين مرطوب پس اگر ملاقاة كند نجاست به جزئي